Nas suce­si­vas con­quis­tas e colo­ni­za­cións leva­das a cabo polas poten­cias euro­peas duran­te os sécu­los XV e XVI, foi nece­sa­rio o uso de media­do­res lin­güís­ti­cos e cul­tu­rais para sol­ven­tar a comu­ni­ca­ción cos pobos ori­xi­na­rios. Os diver­sos axen­tes da con­quis­ta eran cons­cien­tes de que, onde quer que fosen, terían que expre­sar­se nunha lin­gua dife­ren­te á súa. A par­tir do filme lon­ga­me­tra­xe Rouge Bré­sil (2012) do direc­tor Syl­vain Archam­bault —adap­ta­ción da nove­la his­tó­ri­ca homó­ni­ma, pre­mio Gon­co­urt 2001, de Jean-Chris­tophe Rufin—, pre­ten­de­mos expli­car algúns dos méto­dos de reclu­ta­men­to de intér­pre­tes uti­li­za­dos para enten­der­se co Outro. Esta peza cine­ma­to­grá­fi­ca des­tá­ca­se como un docu­men­to exem­plar, con fins peda­gó­xi­cos, para a ensi­nan­za da his­to­ria da inter­pre­ta­ción duran­te a con­quis­ta e colo­ni­za­ción de Amé­ri­ca.