O termo «trans­me­dia» fai refe­ren­cia á noción de trans­me­dia­li­da­de para cons­truír, gra­zas á tra­du­ción de tex­tos e á para­tra­du­ción de para­tex­tos, unhas reali­da­des mul­ti­lin­gües e mul­ti­cul­tu­rais estru­tu­ra­das arre­dor das dis­tin­tas e varia­das rela­cións trans­tex­tuais entre dis­tin­tos sopor­tes dixi­tais. Tras pre­sen­tar as fun­cións tra­du­ti­vas e para­tra­du­ti­vas dos cinco tipos de trans­tex­tua­li­da­de pos­tu­la­dos por Gérard Genet­te (inter­tex­tua­li­da­de, para­tex­tua­li­da­de, hiper­tex­tua­li­da­de, meta­tex­tua­li­da­de, archi­tex­tua­li­da­de) no uni­ver­so trans­me­dia, este arti­go teó­ri­co ofre­ce un novo e reno­va­do esque­ma de reca­pi­tu­la­ción des­tes cinco tipos de rela­cións trans­tex­tuais na tra­du­ción, e cues­tio­na, desde as novas pers­pec­ti­vas teó­ri­cas, didác­ti­cas e pro­fe­sio­nais da noción de para­tra­du­ción, o uso lexi­ti­ma­do, teó­ri­ca e ideo­lo­xi­ca­men­te, do termo «trans­me­dia­li­da­de» na tra­du­ción. A boa com­pren­sión e a correc­ta inter­pre­ta­ción da trans­tex­tua­li­da­de e da trans­me­dia­li­da­de nos encar­gos reais de tra­du­ción do mer­ca­do pro­fe­sio­nal resul­tan impres­cin­di­bles á hora de tra­du­cir tex­tos e para­tra­du­cir for­mas non ver­bais omni­pre­sen­tes nas rela­cións trans­tex­tuais cons­truí­das pola tra­du­ción mul­ti­mo­dal e inter­se­mióti­ca, en con­tex­tos de comu­ni­ca­ción e pro­du­ción trans­me­dia favo­re­ci­dos polas novas moda­li­da­des dixi­tais de adap­ta­ción.